ਸਕੂਲ ‘ਚ 298 ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ 3 ਅਧਿਆਪਕ; ਟੀਚਰਾਂ ਨੂੰ ਸਸਪੈਂਡ ਕਰਨਾ ਕੀ ਹੱਲ ਹੈ?
ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਜੀ, ਦਿਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਨਾਕਾਮੀ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ?
ਜੋਗਿੰਦਰ ਆਜ਼ਾਦ
ਲੁਧਿਆਣਾ/ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ 20 ਫਰਵਰੀ 2026: ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਹਰਜੋਤ ਸਿੰਘ ਬੈਂਸ ਵੱਲੋਂ ਮਾਛੀਵਾੜਾ ਬਲਾਕ ਦੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬਿਆਨ—”ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ”—ਸੂਬੇ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਰਗ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮੰਤਰੀ ਜੀ ਦਾ ਦਿਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ 22 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਰੋਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਮਾਛੀਵਾੜਾ ਬਲਾਕ: ਅੰਕੜੇ ਜੋ ‘ਸਿੱਖਿਆ ਕ੍ਰਾਂਤੀ’ ਦੀ ਫੂਕ ਕੱਢਦੇ ਹਨ
ਜਿਸ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਜੀ ਨੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਬਲਾਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਫ਼ਸਰ ਨੂੰ ਸਸਪੈਂਡ ਕਰਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ, ਉੱਥੋਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਬੇਹੱਦ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੈ। 60 ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 38 ਸਕੂਲ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। 13 ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਪੱਕਾ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਿਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਜੀ ਗਏ, ਉੱਥੇ 298 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ 3 ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਸਿਰ ਸੀ।
ਪੋਸਟਾਂ ਖਾਲੀ, ਪਰ ਗਰਜ ਮੰਤਰੀ ਦੀ
ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ‘ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਜੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ ਕਿ “ਜਲਦ ਭਰਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ”, ਪਰ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ‘ਜਲਦ’ ਕਦੋਂ ਆਉਣਾ ਸੀ? ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਢਾਂਚਾ ਖਾਲੀ ਅਸਾਮੀਆਂ ਕਾਰਨ ਹਾਸ਼ੀਏ ‘ਤੇ ਹੈ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲਾਂ ਦੀਆਂ 1947 ਪੋਸਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 1100 ਖਾਲੀ। ਹੈੱਡਮਾਸਟਰਾਂ ਦੀਆਂ 700 ਪੋਸਟਾਂ ਖਾਲੀ। ਲੈਕਚਰਾਰ ਤੇ ਬੀ.ਈ.ਓ.: ਅੱਧ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸਾਮੀਆਂ ਖਾਲੀ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅੱਗੇ ਪਾਉਣਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਰਾਹੀਂ ਮਸਲੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ‘ਡਰਾਉਣ’ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। 22 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਸਸਪੈਂਡ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ‘ਦਹਿਸ਼ਤ’ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਕੰਡਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਸੱਤਾ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਦਬਦਬਾ
ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਐਸ.ਐਸ.ਪੀ. ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸੱਤਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ/ਸੰਘਰਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ‘ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਜ਼ਬਰ ‘ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਲੋਕ ਜਨਤਾ ਦੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਅਤੇ ਹੱਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ‘ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ’ ਮਹਿਜ਼ ਇੱਕ ਦਿਖਾਵਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
